Lovefool

(1 ocena)

Tytuł	Lovefool
Język	polski
Wydawca	Scholar Europe
Kategorie	Powieści i opowiadania
Autorzy	Amalia Angellinni
ISBN	978-83-929832-0-0

Dodaj komentarz

Dodaj recenzję

Wystaw ocenę

3		Polecam
0		Nie polecam

Poleć książkę znajomemu

Komentarze

Baska,

13-11-2009

Nie czekałam długo na tłumaczenie polskie i bardzo się ucieszyłam jak już było. Od razu chciałam przeczytać, choć już książkę znałam z wersji oryginalnej. Wiadomo jednak, że się czasami nie rozumie wszystkiego w innym języku, a i po polsku łatwiej jest czytać niż po angielsku. Jak się dorwałam, to nie przestałam, póki nie skończyłam. Wprawdzie nie zarwałam tym razem nocy, jak przy czytaniu po raz pierwszy po angielsku, bo już wiedziałam jak się skończy, ale wciągnęły mnie słowa, obrazy, wyobrażenia, nadzieje. Wydanie polskie jest bardzo dobrze przetłumaczone, zachowuje płynność, choć zdarzyło się kilka małych błędów (brak kilku polskich liter), ale nie wpłynęło to na zrozumienie tekstu ani na szybkość czytania. Nic mnie nie mogło rozproszyć. Losy Mii, Sebastiana i oczywiście Juliana wciągają jak gąbka wodę. „Lovefool” jest przepiękną historią o miłości, przyjaźni, sensie życia. Energetyzuje (kto już przeczytał wie, do czego piję ) i sięga do najbliższych ludzkiemu sercu problemów: niepewności, nadziei, poświecenia, zdrady i wierności. Nawet tak potężna istota jak Julian nie jest nadętym palantem i także on boi się odrzucenia, ma wątpliwości, nadzieje, rozterki. Widać to w jego myślach, zachowaniu. Stara się działać odpowiedzialnie, jednak bitwa jego myśli i uczuć jest nierozwiązana. Autorka przepięknie opisuje te wewnętrzne dylematy i problemy. Czasami narracja przypomina poezję, w których zawarty jest głębszy sens między wierszami. Czasami autorka używa bardzo ciekawych połączeń słów, by przedstawić złożoność sytuacji, uczuć i rozważań. Najbardziej podobał mi się oczywiście Julian. Jest nietypowy, nawet nie biorąc pod uwagę jego nadludzkich zdolności. Julian jest kimś, w kim mogłabym się od razu zakochać. Podobało mi się jak opisane są jego rozterki, które towarzysza każdej zakochanej osobie. Bardzo podobała mi się Mia, która jest osobą bardzo silną, zdyscyplinowaną i mimo wszelkich barier znajduje czas i możliwość na to, co uwielbia: biegi i czytanie książek. Ciekawe było patrzeć jak Mia odkłada na bok rutynowe zachowania, bo dopadła ją strzała Amora. Z trójki głównych bohaterów Sebastian jest tym najbardziej zwykłym, ale i chyba najbardziej mi bliskim bohaterem. Jest chłopakiem, którego można spotkać na ulicy, w prawdziwym życiu, na imprezie czy na uczelni. Jego fascynacja Mią jest zrozumiała. Także jego „różowe okulary”, o których pisze autorka, powodują, że nie dostrzega wszystkiego, co się dzieje z Mią. Fajnie było poczytać jak i męska strona zastanawia się i przelicza szanse, interpretuje zachowanie obiektu miłości, by wątpić, ale i marzyć. Co mi się jeszcze podobało w książce? Opisy miast. Książka żyje własnym życiem poprzez opisy Warszawy, Wrocławia, Berlina i rosyjskiej Syberii. Nadają one książce dynamiki, a czytelnik przemieszcza się w czasie i przestrzeni po Europie. Autorka w ciekawy sposób skupia się na wybranych miejscach (herbaciarnia, ulica Canaletta i Zamek Królewski w Warszawie, Teatr Główny i Wieża Ciśnień we Wrocławiu, główne ulice Berlina), a przez to przedstawia ich urok. Sama mieszkam teraz w Berlinie i cieszy mnie, że z łatwością mogłam sobie wyobrazić jazdę jego ulicami i wrażenia Mii z tej jazdy. Ponadto ciekawym elementem książki jest lista piosenek, które służą jako nazwy dla poszczególnych rozdziałów. Przez taki zabieg autorka sporządziła swoistą mieszankę muzyczną, która może być dodatkową wskazówką dla czytelnika w interpretacji nastrojów bohaterów i sytuacji. Części utworów nie znałam i byłam przyjemnie zaskoczona ich odkrywaniem. Cieszy mnie także, że autorka uwieczniła swój sentyment do Polski i Polaków poprzez nadanie swoim bohaterom polskiego obywatelstwa oraz umieszczenie akcji w Polsce. To bardzo miły gest autorki. Ogólnie książka tak mnie wciągnęła, że czekam niecierpliwie na dalszą część. Wydaje mi się, że „Lovefool” świetnie opisuje rozterki każdego, kto już choć raz był zakochany. Jest to świetna lektura na każdy czas, a także dobry pomysł na prezent, który można podłożyć pod choinką nie tylko koleżance ze studiów, ale każdej dziewczynie i kobiecie na świecie.

Anka,

11-11-2009

Moja recenzja za którą dostałam wyróżnienie od autorki książki: Ostatnio kumpela przysłała mi namiary na fajna książkę. Przeczytałam i mogę tylko polecić. Dlatego proponuję napisać o nadchodzących gwiazdach : Amalia Angellinni i Łucja Zając. Pierwsza napisała super książkę (Lovefool, lepsze i głębsze od Zmierzchu!), druga zrobiła fashionowe rysunki do tejże książki. Obie mogą być eksportem na Zachód! (Angellinni jest wprawdzie z Zachodu, bo z Włoch, ale serce ma takie polskie, chyba po dziadku ;D ) W dodatku moje ulubione Mazury i Warszawa, co już samo w sobie jest świetne. Wskazówkę dostałam od kumpeli z Niemiec (zaczęłam właśnie semestr na wymianie i siedzę w Kolonii). Ivonka na tyle zakochała się w książce, że teraz chce jechać ze mną na Sylwestra do Warszawy, by zwiedzić miejsca opisane w książce. I czy to nie jest wkład w promocję Polski?

Recenzje Klientów

Karolina ,

0
podbij

Zawiodłam się

22-02-2010

Własnie przeczytałam książke i......i nic. Niestety zawiodłam się na całej linie. Czytałam pochlebne opinie o niej i nastawiłam się na super powieść, a to tylko jakieś opowiadanie, pisane niedojrzałą ręka. Przez początek nie mogłam przebrnąć, za mało dialogów i te przerwy między opisami - nie, nie, nie. Bardzo zle mi się czytało - jak zwykłe opowiadanie nastolatki, która musiała odrobić zadanie domowe. Reasumując pomysł na książke bardzo, bradzo fajny lecz niedojrzale i bardzo płasko przedstawiony, a szkoda bo możnaby było z tego stworzyć naprawdę niezłe cudo.

Lovefool

Bezkartek.pl

Informacje

Moje konto

Pomoc

Partnerzy